Mijn Kijk op Dingen

3. aug, 2018

Vandaag voor het laatst… De geluidsdecibellen zijn rustiek en vooral klassiek. Wanneer ik je op weg breng door het vroege rustieke landschap, laat jij jezelf naar mij toe van de rustieke kant zien. Je bedient mij door de bestuurders-attributen in mij te bedienen. Rustig, berustend en met klassieke muziek.

Hoe mijn tijd voor jou was, dat weet je niet. Je krijgt het ook niet te weten. Ik ken je nu van de radio in mij op vier. De Ochtend van 4 en vandaag voor het laatst. Voor de laatste keer door jouw landschap heen rijden. Vanaf je woonplaats, langs je geboortegrond, de regio in, op weg naar je dagelijkse werkzaamheden. Daar mocht ik een acht uur lang wachten om je weer daarna naar huis te brengen. Zo ging dat vele maanden. In die maanden heb je in mij mogen rijden, genieten van de omgeving en dat heen en weer elke dag. Je hebt mij mogen verzorgen. Voorzien van brandstof en andere vloeistoffen. Voor onderhoud mij naar de garage gebracht en voor de kilometerregistratie heb je een rittenregistratie bijgehouden. Afgelopen dagen ben ik schoongemaakt. Van buiten en in mij ben ik ontdaan van zand en stof op de bekleding. Het verzoek is dat je mij schoon achter laat. Schoon zoals klassieke muziek kan zijn.

In het begin was je onrustig. Ik weet waar dat vandaan kwam. Hierom zat je te zappen op de radio. Van het ene naar het andere muzieknummer waarin je prettig kon zijn. Gelukkig ben je daarin rustig geworden en dat door het vinden en waarderen van klassiek. Muziek op Radio 4 en dat in het klassieke segment. Orkesten, violen, piano, gezangen en vele rustieke vormen van klassieke muziek. Net zoals in de weersomstandigheden. Daar was waarin jij mij reed het veelal rustig. Maar ik mocht je ook met mindere weersomstandigheden laten rijden. Met mijn brede slofjes door de sneeuw glibberen, spiegelgladde wegdek hebben wij beleefd, een vliegende storm hebben wij net langs ons heen kunnen laten gaan. Mijn ruitenwissers mochten af en toe ook heftig heen en weer gaan. Nu onlangs en met deze warme hete dagen laat ik je koel rijden in mijn airco gekoelde ruimte. Koel genieten van je Radio 4.

Ik denk dat ik je ga missen. Weet ook niet wie mijn volgende berijder wordt. Wat heeft hij of zij voor een muzieksmaak? Ik mocht je F500 zijn en dat vond je in vergelijking met jachtvliegtuigen zoals de F16 en straks de F35 geweldig. Je kon mij laten rijden. De klassieke noten konden in mij snel gaan. Door jouw gaspedaal intrappen en ik mocht op een stuk stil snelweg voluit. Geweldig als klassiek meer is dan soft en te rustig. Daarbij, als de buitenlucht langs mijn carrosserie suist…

…en zo is vandaag onze tijd nu voorbij gesuisd. Al was het door jouw stappen en beslissingen. Jouw goed recht. Naar de tijd nu achter je, denk je met dankbare gevoelens. Je bent bij jouw bijna voorheen werkgever omhoog geklommen. Je bent hem dankbaar voor. Mooie projecten en collega's heb je daar beleefd. Wat ik hopelijk met jou ga beleven is dat ik met een volgende bestuurder in mij, je gaat tegenkomen en dat jij trappend op de fietspedalen onderweg bent van óf naar je nieuwe dagelijkse werkzaamheden……

…en OJEE……!! Als je dan met doppen in of op je oren, luisterend naar jouw ‘De Ochtend van 4’ aan het verkeer deelneemt. TOOOOOEET…BoosTips

 

Klik hier voor alle foto's van mijn Ochtenden op 4. Deze zijn afgelopen weken genomen als afscheid van het op en neer reizen naar het oosten van het land. Het vele klassiek zijn muziekstukken welk ik afgelopen maanden op de radio heb mogen luisteren. Deze heb ik daarna op YouTube opgezocht. Zo heb ik meer muziekstukken mogen vinden……

8. mei, 2018

Echt... Lekker... Genieten...... Daar sta ja dan. 's Nachts iets over half twee. Een fatsoenlijk mens geniet van zijn nachtrust. Nee... Een student Fotovakschool (#FVS) staat zijn fotocamera te bedienen.
Dit alles voor de Lol?

Nee... Het was een klein beetje niet voor de Lol. ...en een nacht slapen missen na een enerverende dinsdag overdag theorielessen en praktijkoefeningen volgen in Apeldoorn is niet echt fijn. Maar goed, voordat ik van huis vertrok had ik nog vier uren lang mijn ogen gesloten in een slaaptoestand. Totdat bij mij in de nacht van woensdag 21 maart, vlak voor mijn wekker afging... (waar ben ik en hoe laat is het...!?) mijn ogen zich openden. Oké..., het was tijd om op te staan.

Jaaa... Het was ook voor de Lol... Een mens zien werken voor zijn 'brood' en om zijn brood. Dat mocht ik een nacht aanschouwen. Al wist ik toen nog niet hoelang ik tussen de brood-liefhebbende mensen aanwezig zou zijn... én wat ik zou gaan fotograferen. Ooit was het als een vraag en als een belofte ontstaan, maar door gedachtegangen en hierdoor veranderingen was het wat verwaterd. Nu in de nacht van woensdag 21 maart stond ik daar Lol te beleven dat ik het dagelijks brood... en later het vele kleine lekkers (om te watertandenCool) mocht fotograferen en dan in hoe het werd én wordt bereidt. Daarbij was het niet voor de lol. Nee..., het was met een opdracht; Maak een 'reportage voor een magazine' of in mijn geval voor een (fictief) bakkersvakblad.

Mijn reportage heb ik getracht in twaalf foto's samen te vatten. Twaalf foto's was de wens. Daarbij heb ik voor mijn reportage het alleen bij het brood gehouden. Naast de twaalf foto's mochten mijn medestudenten en ik een layout van onze magazine bedenken of ontwerpen. Verder mochten we een foto uitzoeken wat kon dienen voor de open middenpagina. In de twaalf foto's heb ik mij een moedige keuze moeten maken. Het bleef in de nacht en ochtend niet tot de benodigde foto's voor de opdracht. Voor de voorpagina had ik kort na mijn 'shot' op mijn fotocamera het in mij dat deze foto het moest worden. De middenpagina is na alle foto's bekijken en selecteren ontstaan.

Om een ieder mijn grote hoeveelheid brood- en gebakfoto's te besparen... Stel je voor dat een ieder na het zien van het vele lekkers het weg moet werken in bewegelijke, sportieve en slankmakende activiteiten, heb ik een selectie gemaakt van mijn foto's en deze ingedeeld in een thema. Hiervoor heb ik de volgende thema's;

Dan nu mijn verantwoordelijkheidsgevoel. Het is bij mij niet de bedoeling dat een ieder zich vol eet met het vele lekkers. Nee..., ik heb hierbij getracht om de Mens, het Proces en de Beleving hierin vast te leggen. Brood en gebak, het één is een dagelijks levensmiddel voor de mens. Het andere is genieten bij de mens. Maar het zijn producten waar de Warme Bakker met veel passie zijn vakmanschap toedient naar de mens.
Ik wil Bakkerij Jorink in Raalte bedanken dat zij naar mij toe de mogelijkheid hebben gegeven voor mijn reportage-opdracht. Het was STOER!

 

Klik hier voor mijn foto's van de reportage-opdracht, module Locatiefotografie Fotovakschool.

8. apr, 2018

Already from the eighties of the last century, I heared in my head singing around… Een muzieknummer geperst op een langspeelplaat (ook wel een ‘LP’ genoemd) wat ik in die tijd op goed geluk gekocht heb. De afgelopen Paasdagen kon ik mijn muzikale deun aanschouwen…

It was November 4th… I last held your hand… It seemed our time would last forever…
You said don't ever leave… I thought you'd never go… I wish I could just remember your name…

Aankomst met de trein. Het verblijf voor de dagen verkennen. De omgeving verkennen. De omgeving in London.

You're just a memory now… Like all the ones before… But with your pain I've had to suffer…
Your eyes alight with flame… As the picture burns… I hear the screams from long ago…

Op eerste Paasdag. Heel lang geleden is er een persoon uit zijn graf opgestaan. Vandaag wordt London verkend. London wordt bekeken. Millennium Bridge, Thames, Boekenmarkt en London Eye… Geoff zingt met zijn karakteristieke stem verder.

They cry remember, blood-red streaks on… Velvet throats at night…
The streetlights fanned our trail of fame… Through…

Helaas, The Big Ben staat in de steigers. Knap stukje steigerwerk. Een rustplek. Het is een begraafplaats. Hierna drukte. …en zij maar door – lo- pen. Eerste Paasdag. Veel te doen op straat. Terug met de Metro.

London London… The memories will never leave me… London London…
All I see is you… London London… The cries in the night…
Keep bringing me to… London London… They keep calling out to me…

London heeft veel meegemaakt vanaf zijn bestaan. In voor- en tegenspoed. De tegenspoed staat in London goed bij. Great Fire of London in 1666. Great Plague of London in the Middle Ages. Recenter… The First World War. A few years later… The Second World War. V1-bombs to London. In onze huidige tijd… Terrorism… Het kwaad wat tegenwoordig rond spookt. Maar… London wijkt niet voor alle tegenspoed. Het houdt zich staande. Fier overeind. London is groot.

Oh there's some things in life I could never face… The worst is being alone… Sometimes I wish I could have taken your…
Place my love… You know I don't want to live forever…

Mijn muziekdeun is vanuit het vorige millennium. Wat Geoff Tate, singer from the band Queensryche wil uiten met zijn tekst is gissen. Er worden een aantal ‘sprekende’ teksten gezongen… De voorloper van de iPad. Op Tweede Paasdag is het druk met mensen op de brug in onze huidige millennium. …en de bus rijdt de Central Criminal Court voorbij. De nacht in.

Oh let me see you standing in the shadows once again…
We'll walk the streets like long ago in…

A lot of people had luky. Derde Paasdag en dan in rij staan voor… Helaas, daar wordt aan voorbij gelopen. Het ‘kleine’ café ook. Misschien is er a cup of tea from de Queen. Alleen de schildwacht kijkt niet vrolijk. Het kleine vriendje was vriendelijker. Kwam haast dichtbij je. Verderop werd met bloemetjes gegroet. London en daarbij een mooie wijk. Notting Hill en Kensington. Mooie karakteristieke huizen wat er daar staan. Een geheel eigen sfeer in de straten. Multi-cultureel ook… Nice… …and then the metro came.

London London… The fire in your eyes will be bringing me to… London London…
All I need is you… The cries in the night keep ringing on in…
London London… Calling out to you…

London wordt weer vaker afgespeeld en dat door de vroegere bezetting van QueensrycheOh, er zijn een paar dingen in het leven die ik nooit zou kunnen zien… Het ergste is alleen zijn……

Dag van vertrek. De dag begonnen met tien te tellen. Min of meer als huiswerk #FVS… Later op de dag. De trein begon te rijden. Het maakt vaart. Met ruim 260 km/h snelt het door het Engelse Landschap. Op weg naar een uur tijdsverschil en naar herinneringen aan een wereldstad. De herinneringen zullen me nooit verlaten… Londen Londen… Alles wat ik zie ben jij… Londen Londen…

 

Klik hier voor alle foto’s uit London.

19. mrt, 2018

Honesty is the best policy…

A small story of a little friend in my vicinity and what has experienced the big problems.
Problems and worries...

A photo story made as homework #FVS


Click here and browse through the photo story.

18. jan, 2018

Vraagje… Kijk jij wel eens in een spiegel naar jezelf? Wat zie je dan? Kijkend naar jezelf, waar gaan je gedachten naar toe? Voel je bij jezelf kijkend naar jou toe zelfverzekerd, groots, moedig of is het onzeker, afwachtende houding, met schaamtegevoel en andere mindere zelfkennis over jezelf?

Wanneer je in een spiegel kijkt naar je gezicht dan zie je de kenmerken en uiterlijkheden van je gezicht. Je hoofd zie je dan. In je hoofd en dan tussen je oren, achter de ogen gebeurt veel. Daar wordt het gedrag over jouw persoon gevormd en bestuurd. Oftewel jouw persoonlijkheid in de ogen van andere mensen om je heen. Ook wel karaktereigenschappen genoemd. Kijk eens naar jezelf. Bij de ene persoon voel je je happy en voelt het goed in de dingen wat je samen met die persoon doet. Daar tegenover kan het bij een geheel ander persoon zo maar zijn dat je je daar niet prettig bij voelt. Je voelt je daarbij onzeker.

In mijn spiegel bekijkt een hoofd naar zichzelf met een blik in de ogen, dat hoofd zou je niet op straat willen tegenkomen. Alleen al om zijn ogen. Voor zijn karakter en over zijn karakter hoef je je geen zorgen maken, dat gedraagt zich vriendelijk. Hij wel… Het gedraagt zich rustig en behoudend. Denkt over veel dingen na en neemt geen overhaaste beslissingen. Een prater is het ook niet, het is meer een luisteraar. Al is het de vraag wat het hoofd onthoudt. Afhankelijk van de interesse opdat moment en het besproken onderwerp houdt het de naar zich toegesproken informatie in zich of is het vrij kort daarna de informatie al weer kwijt.

Het hoofd is voor een ander niet veeleisend. Het is goedkoop, met weinig gelukkig en kan hierom genieten. Zijn levensstijl wat het hoofd dagelijks naar zichzelf bezig houdt is op dit moment veel ervaren. Van ’s morgensvroeg tot ’s avonds laat is het hoofd bezig om de beleving wat deze opdoet op een dag, op zich te nemen. Vroeger zat het hoofd in een sfeer wat feestelijk en vrolijk moest voorstellen, maar het hoofd heeft het even gehad met vrolijk en hierom leuk doen. Het bepaalt zelf wie zijn vriend mag zijn. Zo was hij verheugd dat hij werd meegenomen en dus weg tussen al dat ogenschijnlijke vrolijke en feestelijke wat om hem heen bevond. Vanaf dat moment is hij mijn vriend thuis. Wij delen samen een huishouden wanneer de Liefde (Hartje) niet aanwezig is. Hij compenseert het gemis op die momenten en zorgt ervoor dat er een drive is thuis. Er is veel nieuw op te doen en wij gaan het aan.

Nog even over voorheen. Twee hoofden weten wat zij niet meer willen. Karaktereigenschappen waar zij moeilijk en niet mee om kunnen gaan. Bij de opdracht wat volbracht moest worden was het een goede samenwerking tussen twee uiterlijkheden. Doods en levendig. Tussen een stil karakter en een soms luidruchtig karakter. Doods en levendig. Doods materiaal in de vorm van één of andere plastic én levend in levendige beenderen (soms stram…) met daarom heen vlezige materie omhuld door huid. Ik kom uit mijn kast…Geschokt Frits is een vriendelijke stil ogende huisgenoot en met hem heb ik mijn (huiswerk) foto-opdracht volbracht. Maak een zelfportret en vertel daarbij wat over jezelf… #FVS

…een fotosmaak in één…, twee…, drie… tinten.