3. jan, 2015

Wandelen met een waxinelichtje in mijn jaszak

Als ik wat gedaan heb, dit in de vorm van fietsen, hardlopen of wandelen, dan vind ik het heerlijk om daarna wanneer ik mij thuis opgefrist heb, aan een beker cappuccino met daarbij rijstwafels met kaaspoeder te gaan zitten. Vandaag gaat dit sfeervol in het licht van een waxinelichtje. Waarom…? Ik heb vandaag meegedaan met een wandeling en daar kregen de deelnemers een waxinelichtje. Hierop mochten wij wandelaars, onze gedachten over laten gaan nadat wij een verhaal te horen hadden gekregen.

Het waxinelichtje is in mijn jaszak gegaan en ben met de wandelaars gestart met de wandeling. Wij gingen een gedeelte van het Geert Grootepad bewandelen, dit van Diepenveen naar Olst. Bij de kerk van Diepenveen begonnen wij onze wandeling. De omgeving waar de route overheen voert is mij niet onbekend, het is voor mij zelfs geheel bekend. Ik heb hier veelvuldig er doorheen bewogen (hardlopen, wandelen of fietsend). Tijdens het wandelen verbaasde het mij dat een onbewaakte spoorwegovergang nog steeds open is, tegenwoordig worden deze her en der afgesloten met hekken. Gelukkig hier nog niet. Verder was het bij mij weer van heerlijk rondkijken en mijn fototoestel voor het grijpen en deze heeft weer diverse plaatjes vastgelegd.

Het voordeel van met een groep mensen samen wandelen is dat ik dan met andere wandelaars kan praten over alles en nog wat. Dit terwijl ik niet echt een prater ben. Nadeel is dan wel dat ik mijn wandeltempo moet aanpassen aan de overige wandelaars, maar voor vandaag vind ik het niet erg. Het is een leuke wandeling, ik maak foto’s en ik kan genieten van Luka. Tenminste als ik haar naam goed schrijf. Luka is een viervoeter die vandaag mee mocht en zij genoot heerlijk.

Onderweg werd kasteel De Haere aangedaan. In dit kasteel is een horecagelegenheid gevestigd en daar hebben wij gebruikt van gemaakt. Hierna werd de wandeltocht voortgezet waar wij een nep ruïne passeerden. Maar toen gebeurde het. Arend-Jan (ik dus) zag met zijn ogen weer wat bijzonders om het te fotograferen en dan loop ik van de groep weg. Ik heb het kunstwerk (zo moet je het noemen) gefotografeerd… een bijzonder geval. Hierna wilde ik de tijd weten en probeerde dit van een zonnewijzer af te lezen, maar er was geen zon vandaag. Dus de zonnewijzer kon voor mij niks aangeven. Dat was nog niet alles, waar zijn de overige wandelaars nu gebleven? Gauw verder lopen. Hierbij vragen aan een trimmer en twee fietsers of zij een groep wandelaars gezien hebben. Nee…, dat hadden zij niet. Hierna trok ik voor mijzelf de conclusie dat zij een pad ingelopen moesten zijn waar ik elke dag langskom wanneer ik naar huis ga van mijn dagelijkse werk. Daar zag ik de wandelaars in de verte lopen. Maar helaas, bij de daarop volgende bosrand raakte ik hen helemaal kwijt. Ik heb nog geprobeerd door voetstappen te volgen, de molshopen ontwijkend, maar dit was op een gegeven moment onduidelijk. Voor mij restte maar één ding op, lopen naar Olst en genieten van de omgeving. Deze zag ik vandaag weer anders dan de vorige keren dat ik hier was. Zo zag ik een bijzondere boom, waarbij ik mij afvroeg of de andere wandelaars deze ook gezien hebben?

De laatste kilometers heb ik alleen gewandeld. Op een gegeven moment was de Dorpskerk van Olst in zicht, het eindpunt. Daar aangekomen een verrassing… Nog geen wandelaars…, waar zijn zij gebleven? Laat ik op het Kerkplein maar wachten… wachten… én… ik ga wat anders doen. Dat smaakte na zo een wandeltocht, ik heb er twee opgegeten. Hoe de overige wandelaars hebben gelopen, ik weet het niet. Vlakbij de loempiakraam kwam ik één van de wandelaars tegen en zij kon mij zeggen dat zij net terug waren gekomen én… blijkbaar hadden zij mij niet gemist…?

Ik heb het licht in mij dat ik alleen kan wandelen, mijn eigen route bepalen, mijn eigen tempo aanhouden, zelf bepalen waar en hoelang ik ergens iets wil bekijken en dit alleen in stilte van kan genieten… Ik heb het licht nog niet (blijvend) gevonden dat ik samen op dit bankje kan mijmeren over de toekomst. Vooralsnog houd ik het op mijn huidige levensstijl…

Vanavond nagenieten van een mooie wandeling, bezig zijn met de foto’s, een stuk tekst schrijven en dit alles delen. Daar voel ik mij prettig bij.

Klik hier om alle foto's te bekijken die ik vandaag gemaakt heb.