17. jan, 2015

Mijn wandel-souplesse op peil houden

Gisteren ben ik met mijn wandelschoenen naar mijn dagelijkse werk gegaan. Nou ja, niet helemaal. Gisterochtend eerst met de trein naar Deventer en vanaf het station verder wandelend. Hierbij een stukje binnenstad gedaan, even de stad snuiven in de vroege ochtenduren. Een stad wat ontwaakt en begint aan zijn vrijdag. Voor mij ook…

Het wandelen doe ik vandaag om mijn souplesse op het wandelen op peil te houden. Vorige week vrijdag ben ik ook al wandelend (ook vanaf het station) naar mijn werk gegaan en ’s middags naar huis wandelend. Dit laatste in een afstand van een 18 km. Vandaag wil ik dat weer doen. Was het vorige week vrijdag regenachtig en hierdoor deels regenkledingweer, vandaag zijn de berichten gunstiger. Maar regen of geen regen, ik moet beide kunnen doorstaan. Vorige week heb ik het doorstaan, zij het met een natte broek…

Op weg van station naar kantoor genietend van de maan, de Lebuïnuskerk in het licht en de Wilhelminabrug hoog boven de buiten de oevers getreden IJssel. Het verlaagde Wellepad staat onder water.

Op kantoor gaat het tussen mijn werkzaamheden door van hoe de terugreis te nemen. Een korte route, een wat langere of een nog langere route. Eén ding weet ik wel, ik loop grotendeels in het donker. Mijn gele hesje, een rood lampje aan de rugtas en mijn zaklamp om het tegemoet komend verkeer te waarschuwen zijn nodig. Een verplichte Kennedymars-uitrusting wat ik al een aantal keren zo gebruikt heb. Ik besluit om over de te nemen terugreis af te wachten tot het werk er op zit en dan naar mijn gevoel luisteren hoeveel deze er zin in heeft.

Gistermiddag ben ik gaan wandelen, het was mooi droog weer, de zon begon onder te gaan en ik had er zin in. De eerste kilometers had ik al in de gedachten en ben deze zo ook gaan wandelen. Deventer verlatend, het begint te schemeren en ik zie mensen naar huis gaan om weekend te gaan vieren. Zo komt bij een verkeerslicht, een bromfietser naast mij staan en deze vraagt verbaasd aan mij of ik niet met de fiets ben. Blijkbaar kent deze bromfietser mij, ik ken hem niet. Blijkbaar ben ik een bekende persoonlijkheid in de directe regio. Ik heb de bromfietser beantwoord dat ik mijn wandel-souplesse op peil wil houden en daarom dat wij samen voor het verkeerslicht wachten. Nadat het licht rood werd gingen wij elk met onze eigen te nemen snelheid verder.

Op mijn wandeltocht naar huis met een flinke omweg, kon ik genieten van diverse avondhemelluchten. Zo kon ik op een houten bruggetje over het Overijsselse kanaal afscheid nemen van een werkzaam weekje werken. Verder wandelend de lucht bewonderen. Bij de Cröddenbrug nog eenmaal terugkijken, het daglicht gaat onder. Kijk ik vooruit, dan ga ik het schemerdonker in en deze schemer wordt straks helemaal donker. Maar ik heb geen angst. Mijn rode lampje aan rugtas knippert mooi, ik heb een geel hesje aan en de zaklamp heb ik voor het grijpen in mijn jaszak.

Mijn verdere wandeltocht naar huis. Deze was volgens mijn Garmin een 22 kilometer lang en dit samen met foto’s maken in een drie en een halve uur. Thuis gekomen en dan na mij opgefrist te hebben, wat doet het buiten? Regenen… 

Klik hier om alle foto's van gisteren te bekijken.