8. apr, 2015

Met mijn vader de Veluwezoomtocht wandelen

Lopend over hele oude klinkerweggetjes zijn wij deze wandeltocht begonnen. Vandaag op 2e Paasdag, mijn vader en ik. Wij nemen deel aan de Veluwezoomtocht vanuit Brummen. Deze wandeltocht hebben wij ruim een week geleden met elkaar besproken dat wij hieraan gaan deelnemen.

Voor Vaders is het een mooie afleiding, nu voor hem zijn thuissituatie plotseling is veranderd. Hij mag graag wandelen, geniet dan van de omgeving waarin hij wandelt en hij kan genieten van de geluiden wat de natuur geeft. De vogels laten vandaag van zich horen.

Het wandelen bij hem gaat in een gestaag tempo. Hij is geen snelwandelaar, maar ook geen slenteraar. Er zijn genoeg mensen die voor hem een petje af geven. Voor mij is het een relax dagje wandelen, een volgende keer wordt het voor mij intensiever.

Vandaag kan ik foto’s maken onderweg. Foto’s van de directe omgeving waar de wandelroute loopt, maar ook van verder afgelegen objecten. Zo zie ik het Priesnitz monument. Dit zou dateren uit 1860 en is opgericht ter ere van vier watergeneeskundigen, Priesnitz, Oertel, Flusse en Rausse. Het schijnt dat deze heren ooit betrokken waren bij een waterkuuroord in Laag-Soeren. Wij komen vandaag langs het kuuroord/badhuis Bethesda. Misschien is het deze kuuroord?

Vlakbij bij deze kuuroord zien wij de smeulende restanten van een paasvuur. Deze oude boom waar ik tegen aanleun is gelukkig nog niet tot het paasvuur bestemd. Hierna komen wij langs een mooi oud boerderijtje. Een gevel verderop, daar moet de tijd van af te lezen zijn. Al heb ik het vermoeden dat deze niet op tijd is. Eén ding weet ik wel. Op bepaalde tijdstippen kan men bij deze kippen ‘Eten zoveel je wil’. Voor ons is het hier de eerste rustpauze. Koffie met appelgebak, dat nemen wij.

Na de pauze lopen wij verder. Daarbij stoor ik een paasbrunch, zie ik vergane trots, natuurelementen, na veel jaarringen tellend de stormschade aanschouwen, zie ik bosbouw en waarom zit deze markeringssteen onder een zitbank?. Bij het ‘Hans Wensinkbruggetje’ even halt houden. De beek heb ik al op de foto gezet, samen met een bron hiervan. Komen wij langs een stapel houtstammen, een half uur geleden zagen wij deze van een ander bospad dan waar wij nu op wandelen. Wij hebben een hele lus gelopen.

Via een hek die wij moeten sluiten, over een bospad, een helikopter-platform passerend, vergane glorie, zien wij dat het wolkendek begint te breken. Dit maakt dat deze 2e paasdag lente-achtiger wordt. Het wordt lente op deze paasdag. Alhoewel wij kort daarna langs een ‘ijzeren gordijn’ komen, dit maakt het weer grauw. Is er wat te verbergen?

Het spoor oversteken, wandelaars aanschouwen‘Zesschepelhoek’ (!?), een kip die haar eieren verstopt en langs het kanaal op weg naar Nozzle. Dit hondje zat al op de tweede rustpauze toen wij er aan kwamen. Na de soep en broodje, een stoere trekker aanschouwen, zie ik een bord wat mij herinnerd dat ik binnenkort naar de tandarts moet. Oeps…

Dreigt er nog gevaar deze dag. Gelukkig achter een afrastering zien wij een blaffende hond. Al lijkt deze veel op de wolf wat laatst door Drenthe en Groningen getrokken heeft. Zien wij regendruppels in het water, maar dit blijft bij een paar druppels. Nee, wij kunnen eieren zoeken en creativiteit zien in zitmeubilair. Of het gevaar moet in het moeras zitten waar wij langs lopen. Wat wel een gevaar kan zijn is om een golfbal op onze hoofden te krijgen. De wandelroute loopt langs een golfbaan. Er wordt daar driftig gespurt en er zijn files te zien.

Na het gevaar komen wij bij een houten doorgang waar wij vanmorgen langs gekomen zijn. Het laatste stukje route lopen wij op de heenweg van de wandelroute. Brummen is in zicht. Vlakbij de finish zie ik een spiegel. Hier besluit ik de laatste foto te nemen van deze wandeling, een ‘selfie’. Op het startbureau melden wij ons af en wij gaan naar huis. Wij hebben een mooie wandeltocht gewandeld.

Voor de foto’s die ik vandaag gemaakt heb, klik hier om deze te bekijken.