15. apr, 2015

Hof van Colmschatewandeltochten

Om gelijk met de deur in huis te vallen. Vandaag zondag twaalf april, op 100 meter na, een vierenzeventig kilometer (74 in cijfers) gewandeld. Vanmorgen om half zes van huis vertrokken, nu vanavond om half zeven thuis gekomen.

Waarom zo een lange wandeltocht? Ik ben afgelopen week erachter gekomen dat ik het inschrijfgeld voor een Kennedymars, wat binnenkort georganiseerd wordt, betaald heb. Dat heb ik twee maanden geleden, gelijktijdig met het betalen van het inschrijfgeld voor een andere Kennedymars gedaan. Deze laatste was een paar weken geleden, maar deze heb ik door omstandigheden moeten annuleren.

Om mijn wandelsouplesse voor de binnenkort te houden Kennedymars op te krikken had ik mij voor vandaag een lange wandeltocht voorgenomen. Daarom heb ik deelgenomen met de Hof van Colmschatewandeltochten vanuit Colmschate, bij Deventer. Dit met de veertig kilometer. Om extra kilometers te maken ben ik vanmorgen naar Colmschate heen gewandeld en vanmiddag weer naar huis gewandeld. Nu vanavond thuis, ik heb stramme benen, zere voeten en mijn hoofd staat naar rust nemen voor de rest van de dag. Op tijd naar mijn bed toe en proberen een goede nachtrust nemen.

Oké, ik had voor deze zondag rustige dingen kunnen bedenken. Een zondagse kerkdienst bijwonen, een verjaardag vieren of gewoon thuis op de bank blijven zitten. Nee, ik doe vandaag wat en mijn lichaam is moe en heeft wat ongemakken. Waarom ik stramme benen en zere voeten heb is mij nu nog niet duidelijk. Ik loop vaker lange afstanden, al is het een aantal weken geleden en blaren lopen doe ik normaal gesproken niet. Het mag zijn dat ik een groot deel van de wandeltocht te snel heb gelopen en dat ik andere wandelsokken (in plaats van wollen sokken) aan had dan waar ik anders mee loop. De temperatuur mag misschien mij parten gespeeld hebben, het was ineens een ruime tien graden Celsius en daar moet ik soms aan wennen.

Maar goed, vanmorgen om half zes de deur uitgegaan. Het was nog donker, gaandeweg begon het te gloren. De mooiste momenten van de dag. Op een gegeven moment zie ik de zon opkomen. Ik ben dan halverwege Colmschate. Het is rustig op de wegen en straten. Ik kan midden op de weg lopen en dat loopt het fijnst, dit is vlak in vergelijking dan de verkanting (scheve dwarsprofiel van een weg) zo langs de kant van de weg. Zo kom ik bij het startbureau in Colmschate.

In het Hof van Colmschate inschrijven, koffie en een broodje nemen en hierna de wandeltocht starten. De wandelroute gaat snel de stad uit in de richting van de Schipbeek de snelweg A1 over naar het buurtschap Oxe. Daar komen de wandelaars langs het landgoed de Oxerhof. In de directe omgeving van dit landgoed kan men rustiek wandelen over zandwegen al daar

Na ongeveer tien kilometer kwam de eerste rustpunt in zicht. Voor mij een gelegenheid om bij te tanken van de kilometers wat ik tot dat moment er op heb zitten. De chocomelk en de brownies smaken mij goed. Bij dit soort inspanningen let ik niet zo op wat ik dan naar binnen werk, als het maar vult en mij energie geeft. Ik kan weer verder met de tocht. Op naar de splitsing waar de veertig kilometer ten opzichte van de overige afstanden alleen loopt en… inderdaad het is voor mij leeg. Niet helemaal, er komt een stoet motorrijders mij tegemoet. Via de Gorsselse Heide gaat het naar de Zevensprong. Dit is voor de veertig kilometer een rustpunt. Het begint warm te worden, ik moet drinken en eten. Dit heb ik gedaan. Verder wandelen. Na wat omzwervingen kom ik weer bij de eerste rustpunt uit. Ik loop dan al wat minder gemakkelijk, ik merk dat ik wat te snel gelopen heb. Ik heb mij wat geforceerd en ik heb het wat warm. Maar goed, bij deze rustpunt een soep nemen en cola met brownies. Wat smaakt dat heerlijk.

Met mijn hoofd op verder wandelen gaat het over landweggetjes richting Bathmen. Daar is een survival gaande, ik zie dat de deelnemers aan het kanoën zijn. Heerlijk met dit zonnige weer. Voor de wandelaars gaat de route langs de Schipbeek naar het landgoed De Bannink en van daaruit gaat het terug naar Colmschate. De Hof van Colmschatewandeltocht ziet er voor mij op. Mijn benen en voeten lopen al niet lekker meer, maar ik moet nog een vijftien kilometer naar huis. Eerst wat rust nemen, afmelden van de wandeltocht en eten en drinken. Op het terras een praatje maken met een wandelaarster die ook mee heeft gewandeld, maar zij heeft deelgenomen aan de twintig kilometer. Zij was vanmorgen laat met de trein vertrokken. Nu gaat zij zo weer met de trein naar huis.

Ik besluit om naar huis te gaan. Daarbij kom ik vlak langs het treinstation, ik kan mij nog bedenken. Ik doe het niet en loop verder met benen en voeten wat ik voorzichtig op gang moet brengen. Het op gang komen komt er en ik kan een mooi tempo aanhouden. Het valt mij op dat er voor mij uit een wandelaar loopt wat ook deelgenomen heeft met de wandeltocht en deze loopt de zelfde richting als mij op. Op een viaduct kom ik bij hem dichterbij en bij de eerstvolgende verkeerslichten kan ik naast hem voor het rode licht wachten. Ik kom met deze wandelaar aan de praat en hij is ook al wandelend op weg naar huis, hij moet naar Deventer. Ik maak aan hem bekend dat ik een stuk met hem meeloop. Al pratend verder loopt het lichter dan alleen en ik hoor van Eloy (dat is zijn naam) dat hij aan het trainen is voor de Vierdaagse van Nijmegen.

Aan de rand van Deventer scheiden onze wegen. Eloy loopt Deventer in en ik besluit om via het Zandweteringpark naar Diepenveen te gaan. In Diepenveen besluit ik om bij te tanken bij een tankstation en dat doe ik vanuit de ijscobak, een mooie grote ijshoorn. Rustig doorwandelen en heerlijk nippen aan het ijs. Na een uur wandelen kom ik in Olst aan, bijna thuis. Thuis bekijk ik mijn Garmin wat deze voor getallen mij kan geven. Dit stemt mij tevreden, maar luisterend naar mijn benen en voeten stemt mij niet tevreden. Zij hebben rust nodig en deze moeten herstellen. Hoe het kan dat mijn benen en voeten stram en zeer doen, ik weet het niet. Ik ga mij douchen, even zitten, wat eten en drinken en op tijd naar mijn nest toe.

Voor de Kennedymars waar ik binnenkort aan deelneem, ik kan nog een training inplannen. Ik heb al wat in gedachten…

Klik hier voor alle foto’s wat ik vandaag gemaakt heb. Ik heb een flink aantal foto’s van bijschriften voorzien voorzien.