30. jun, 2015

Ontsnapping...

Vandaag aan het eind van de middag, na mijn dagelijkse werkzaamheden, de stad bezocht. Ik moest naar de fotograaf om foto’s te laten afdrukken. In de winkel bij hem een keuze gemaakt in mijn meegebrachte foto’s en de afmetingen doorgegeven. Hierna moest ik een half uur wachten. Ik besluit om een ommetje te gaan wandelen.

Al wandelend, na eerst heerlijk van Italiaans ijs genoten te hebben zo met dit warme weer van vandaag, ben ik getuige van een ontsnapping. Ik zie aaneengeknoopte lakens uit een traliesraam hangen. Verder zie ik aan deze lakens een persoon met een gestreept hemd hangen. Hij of zij probeert zijn of haar vrijheid te bereiken.

Neem ik dit schouwspel verder waar, dan kan ik het begrijpen dat deze persoon zijn getraliede raam wil ontvluchten. Het lijkt mij een saaie dagelijkse sleur zo achter de tralies. Als daarbij, gezien vanuit het gevang achter deze tralies, het dagelijkse leven op straat te aanschouwen is, dan zou ik als ik deze persoon was het ook proberen te ontvluchten.

Dagelijkse sleur… Mijn dagelijkse sleur speelt zich gelukkig niet achter een traliesraam af. Kijk ik vandaag op straat, dan doet het bij vele mensen niet en dat hoort zo. Wordt je leven tot achter het traliesraam uitgesproken, dan heb je wat op je geweten.

Dagelijkse sleur… Deze persoon die ik sta te aanschouwen is op zoek naar het vrije avontuur. Althans, daar ga ik nu vanuit. Alleen het duurt bij hem of haar wel lang, ik kom er achter dat deze persoon een namaak-persoon is.

Avontuur… Mijn innerlijke zegt wel eens tegen mij, dat mijn leventje ook op zoek moet gaan naar avontuur…