9. sep, 2015

De omgeving in twee momenten van de zondag zien

De foto hier, heb ik genomen bij een boerderij waar een verzorgingspost is van de Landgoederenwandeltocht vanuit Olst. Deze was afgelopen zondag 6 september. Ik sta hier de wandelaars te aanschouwen die aan komen wandelen en hier bij de boerderij gaan genieten van een rustpauze en waarbij ze ( twee- en viervoeters ) waarschijnlijk wat eten en drinken.

De wandelaars komen naar mijn idee hier goed aan, dat doet mij goed. Het betekent dat de aangegeven wandelroutes goed staat aangegeven. Dit door pijlen en op belangrijke punten met plakkaten waar aanwijzingen op staan. De pijlen en verdere aanwijzingen zijn gisteren opgehangen door een aantal leden van de wandelvereniging. Vanmorgen vroeg ben ik op de wandelroutes gaan fietsen om te controleren of alles er nog hangt en of het duidelijk staat aangegeven. Het is een activiteit van mij wat ik een elke keer uitvoer wanneer de Wandelvereniging Olst een wandeldag organiseert.

In feite is het voor mij een mooie bezigheid. ’s Morgens vroeg op pad, over landweggetjes en bospaden fietsen. Het is dan nog rustig overal, het is genieten van de zondagsrust zo vroeg, het mooie van de natuur, het landschap en van de zonneschijn. Als er dan ook nog ochtenddauw aanwezig is dan maakt het nog mooier. Maar vandaag is er geen ochtenddauw, ik krijg te maken met regenbuien en hierbij moet ik mijn regenjack aantrekken.

Denk ik onderweg nog ergens aan? Ja en nee…

Nee…, ik zet mijn gedachten op weinig. Ondanks de regenbuien ’s morgens met het controleren, het zwaar fietsen over de natte bospaden en dat ik een enkele keer mijn fiets over een boomstam heen moet tillen, ben ik stil. De wandelroutes zijn voor een deel in een bosrijk gebied uitgezet waar ik weinig kom. Ik voel mij één met de omgeving. Ik hou van de zondag- (morgen-) rust.

Ja…, ik kan ook mijn gedachten laten gaan. Over hoe een fijn weekend ik tot nu toe heb gehad. Hoe het allemaal verder moet in mijn nabije toekomst. Verder gaat mijn aandacht en kijk ik vooral of alle pijlen hangen… én ’s middags of ik geen pijlen vergeet om het van de bomen en palen af te halen tijdens het alles opruimen. Op zo een dag als deze moet ik nog opletten ook en dat op een zondagse rustdag.

Op twee momenten op deze zondag wordt mijn aandacht extra geprikkeld. Ik zie ergens een vreemd schouwspel en een moment later zie ik een platte soldaat. Verder wordt mijn aandacht geprikkeld voor een lunch met mijn vriendin Alexandra. Zij wandelt vandaag mee en zij wil hiermee haar wandel-souplesse opwaarderen. Wij eten samen wat op een bankje bij de boerderij en dat is het laatste wat wij samen dit weekend doen. Ik weet op dit moment wanneer ik op het eind van deze zondag thuis kom, het stil is in mijn huis.

Na onze lunch gaat het voor ons verder. Alexandra gaat verder met haar wandeling. Voor mij gaat het op mijn fiets naar het startbureau en vanaf daar begin ik met het alles opruimen (de spin heb ik laten lopen) Op een zondag als deze zie ik de omgeving in twee momenten van de dag. Ik heb het al ’s morgens gezien, nu ga ik het ’s middags zien.

 

Alexandra heeft haar beleving van deze wandeltocht beschreven. Het is te lezen en bekijken op haar Het avontuur leven.

Klik hier voor alle foto’s die ik vandaag gemaakt heb.