9. okt, 2015

Zijn zij blij met mij?

Tegenwoordig mag ik veel reizen. 's Morgens vroeg op het station staan en dan treinen. Zitten in een stiltecoupé, onderuit gezakt en om mij verder bezig te houden kijk ik niet naar andere treinreizigers en ik luister (irritante oortjes die zij in hun oren hebben) ook niet naar hen. Behalve als er een conducteur langs komt dan wil ik hem of haar aanwijzingen opvolgen. Ik kan mij bezig houden met mijn 'appeltje' en met mijn fototoestel. Als er dan nog WiFi in de trein aanwezig is, dan gaat het helemaal goed komen.

Waar ik nu naar toe ga, naar mijn dagelijkse werkzaamheden, zijn ze blij. Ik ben daar vriendelijk ontvangen. De werkzaamheden zijn mij goed uitgelegd en voor zover ik het meekrijg doe ik mijn werkzaamheden goed. Daarbij wandel ik tegenwoordig met een andere Kijk een supermarkt binnen.

Over het blij zijn daar zo. Ik kom elke dag in hun vestigingsplaats aan met de trein. In die plaats word ik blauw ontvangen met op de achtergrond een muurschildering. Of het nu was omdat zij blij zijn met mijn aanwezigheid of om een andere heugelijk feit, er werd getrakteerd. Een heerlijke dikmaker. Eéntje waar zo veel calorieën in zit, dat moet je er af lopen. Dat laatste kan ik gelukkig weer fijn. Ik kan het van mijn lichaam af lopen. Het was ook een traktatie om bij te tanken van de drukke werkzaamheden. Even heerlijk genieten.

Waarom schrijf ik dit allemaal? Dit om een ieder te laten genieten van een stukje van mijn dagelijkse bezigheden. Verder is het waarbij mijn fotocamera in fotoranden rond kijkt en waarvan een ieder naar mijn foto's kan en mag kijken.

Kijken…, ik heb verder gekeken daar zo.