17. okt, 2015

Wachten op foto's… dan de markt op

Vandaag op deze grijze zaterdag besluit ik om naar de fotograaf in Deventer te gaan om foto's te laten afdrukken. Daar zo heeft de verkoper mijn foto's en hij weet op welke afmeting deze afgedrukt moeten worden. Daarbij zegt hij dat ik de foto's over een uur op kan halen.

Afijn, ik moet mij een uur vermaken. Kijk ik bij de fotograaf naar buiten, dan zie ik dat er op de Brink in Deventer de wekelijkse zaterdagse warenmarkt plaats vindt. Laat ik daar maar eens gaan kijken. Zo vaak kom ik niet op de markt, ook niet in mijn eigen woonplaats. Eens kijken of ik wat mis op een markt.

Op de markt zie ik marktkramen, waar mensen hun boodschappen doen, waar mensen met elkaar staan te praten en ik zie mensen wandelen. Ik besluit ook rond te gaan wandelen en ik zie gelijk al kleur op deze grijze sombere zaterdag. Het eerste is fruitig, het andere is zoet. Verderop zie ik kleerhangers, hangend aan een rek. Kleerhangers waar vesten aan hangen.

Een kraam verderop… Fondant in de vorm van gele bloemetjes. Het lijkt mij lekker, maar ik doe het niet. Misschien neem ik wat anders. Maar eerst kijken of er iets is tegen koude voeten. Jawel, ik zie Hütten Socken. Nu nog wachten op een Elfstedenwinter, dan kom ik terug.

Dan kom ik het lugubere tegen. Een mannelijk figuur zonder een hoofd. Gekleed in een trui en een broek. Daarbij kijk ik ook een beetje vreemd tegen zijn armen aan. Het hangt wat slapjes. Kijk ik verder bij deze marktkraam zie meer figuren zonder een… Het doet mij denken aan wat ver weg al meerdere malen heeft plaats gevonden en naar mijn idee nog niet snel voorbij is… Gauw verder lopen.

Voor de vrolijkheid zie ik leuke hoesjes voor een smartphone. Dit in een kraam waarbij je gsm kunt laten repareren. Een aantal stappen meer, nog meer vrolijkheid op deze grijze zaterdag. Viooltjes…, winterbloeiers bij uitstek. Naast de viooltjes staat de bloeiende winterheide. Dat maakt mij op deze zaterdag vrolijk. Ik moet het dit weekend doen zonder Alexandra en of het daarom het zo grijs is dit weekend? Ik weet het niet.

Goed, ik wil boodschappen doen in de vorm van foto's maken. Ik ga langs de biologische 'suikervervangers', wat dat ook mag zijn. Want er zijn schaapjes te zien en misschien kan ik daarmee iemand blij maken.

Ik kan haar misschien wel blij maken met bloemkolen, maar dan krijg ik misschien de stormwind van voren. Met een bos wortels probeer ik het ook maar niet. Laat ik dan haar maar een bloemetje geven en voor de verdere liefde kunnen wij wel tussen de lakens gaan liggen. Voor haar verjaardag weet ik misschien al wat, een mooie riem.

Weer een kraam verderop, daar denkt de verkoper dat het een koude winter gaat worden. Er zijn vele sjaals te koop en dat lijkt mij nodig wat met sommige schrale kleding kan het koud zijn.

Voor de winterhaters is er goed nieuws. Er zijn veel vitaminen te koop. Het hangt al in porties gereed. Voor de lekkere trek is het ook in glutenvrij, daarbij wordt ik wel argwanend aangekeken.

De trouwe viervoeter komt op de markt ook aan zijn smaak. Het trouwe is verderop ook te aanschouwen. Het geloei en het gekakel komt je tegemoet. Kijk ik hierbij verderop, dan zie ik wat ik een koe niet moet laten zien.

Het is nu een grijze zaterdag in oktober en wat zie ik? Twee dozen voor drie euro vijftig. Het lijkt mij dat deze niet van de koude grond komen. Ze zijn misschien goed tegen verkoudheid. Zo niet, dan is er menthol van Hak, de conserven-groente-potjes...? De kleurtjes alleen al maakt je beter.

Ik heb geen zin in verkouden zijn en ga verder kijken. Er zijn armbandjes met een naam te zien. Kijken of haar naam erbij is. Helaas, geen armbandje voor haar. Er zijn wel andere versierselen voor haar, misschien kan ik haar daarmee blij maken. Al vraag ik mij bij het volgende af wat dit moet voorstellen.

Van het vele lopen begin ik trek te krijgen. Ik besluit om wat te gaan nuttigen. Op naar wat ik in gedachten heb… Schrik… Drie halve vrouwen… Ik heb al erg gezien hier op de markt. Dit wordt erger. Gauw verder naar de visboer. Daar aangekomen kijk ik tegen het rauwe aan en dan met mijn neus bovenop… Nee, dit wordt het niet. Al ziet het bij een voorbijganger het wel smakelijk uit.

Om mijn trek te stillen moet het vriendelijker uitzien en dat vind ik. Kijk ik naast haar, dan is mijn keuze gauw gemaakt. Ik heb er twee van besteld en ik eet deze met zoete saus op.

Nadat ik de twee loempia's opgegeten heb besluit ik naar de fotograaf te gaan. Vragen of mijn bestelde foto's gereed zijn. Tot slot kijk ik nog eenmaal over de markt uit, dan constateer ik dat de standbeelden van het Wilhelminafontein wekelijks een mooi te aanschouwen evenement hebben op de Brink in Deventer.

 

Klik hier om alle foto's die ik op de markt genomen heb, te bekijken.