25. nov, 2015

Gericht op het Oosten

Ergens tussen Olst en Deventer is er een kanonsloop gericht op het oosten. Nu heb ik wat met het oosten en dan bedoel ik het oosten van ons Nederland. Op dit moment in de herfsttijd, in ons kikkerland. Maar deze kanonsloop richt verder dan de grens met onze oosterburen de Duitsers. Het richt naar het voormalige Oostblok, althans dat deed het.

Dit stuk defensiewerk is in de jaren vijftig zo bovenaan de dijk tussen Olst en Deventer min of meer in het beton gegoten. Het moest ter verdediging dienen voor de afsluiting van de IJssel, dat vlakbij deze loop zou plaatsvinden. Er kon een caisson in de IJssel worden gedreven en deze werd dan afgezonken, zodat er een afsluiting ontstond. Met deze afsluiting en als het water binnen de IJsseldijken aan weerszijden van de IJssel hoog genoeg zou staan, dan werd er vlakbij deze loop een inlaatwerk in de dijk geopend. Hierdoor zou het IJsselwater het achterland opstromen. Het water zou dan in een groot deel van het landschap zo hoog staan dat het te ondiep was om er in te gaan varen en te hoog om er in te bewegen. Het laatste in het rijden met voertuigen en lopen. Dat had men vroeger bedacht om een Russische inval halt te houden, dit in de tijd van de Koude Oorlog. Gelukkig is het nooit zover gekomen. De Koude Oorlog is voorbij en veel van de defensiewerken van toen zijn gesloopt. Niet alles, er zijn wat overblijfselen over.

Vroeger toen deze jongen klein was, ik bedoel daarmee mijn lagere schoolleeftijd, dacht dat dit stuk defensiewerk een overblijfsel was uit de Tweede Wereldoorlog. Dit samen met de andere defensiewerken wat in de directe omgeving van deze kanonsloop nog in het landschap aanwezig zijn. Er zijn diverse ondergrondse bunkers als terpen waar te nemen. In een bos vlakbij het kasteel De Haere zijn een voormalig commando- en een ziekenhuisbunker aanwezig.

Maar nee, ergens in de jaren negentig zijn de voorgenoemde bunkers overgegaan naar de stichting IJssellandschap. Nadien was er een spreekbeurt van de schrijver van het boek ‘1950-1968 De IJssellinie’. Daar kwam toen voor velen het onbekende én nooit zo over gedacht ter sprake. Het is allemaal in de jaren na de Tweede Wereldoorlog gerealiseerd.

Waarom schrijf ik dit allemaal. Wel om het volgende; ik heb het voorgenoemde boek ook. Deze heb ik mij toen aangeschaft. Maar nu heb ik dat boek niet meer in mijn bezit. Ik heb deze afgelopen voorjaar uitgeleend aan een stagiair die onder andere mij assisteerde tijdens mijn dagelijkse werkzaamheden. Maar ja, nu komt het… Het boek is denk ik nog in zijn bezit…?

Nu ben ik aangewezen op de website van de IJssellinie en van de informatieborden die bij de voormalige defensiewerken staan opgesteld. Zo ook bij de voorgenoemde kanonsloop. Ik mis mijn boek…

Beste oud-stagiair, wanneer kom jij mijn boek terugbrengen? Ik ben niet boos hoor. Nee, jij was een goede en beste stagiair en je deed je taken goed. Wanneer jij komt, dan staat de koffie of thee klaar voor jou. Laat wel eerst weten wanneer jij komt.

Met een vriendelijk groet, je oud-stagebegeleider Arend-Jan.

 

Klik hier voor alle foto's van deze kanonsloop.