7. mrt, 2016

Onverschrokken door de modder

Ik schrijf het maar direct… Mijn standpunt is duidelijkheid en nu ik daags er na uitgerust ben, wil ik een ieder waarschuwen voor het volgende.

Voor een ieder…, die op de zondagen…, de volgende bezigheden hanteert; braaf met zijn geliefde wandelen, of met het gezin, een zondagsbrunch nuttigt in een groot warenhuis tijdens een koopzondag, lang uitslapen, zijn of haar schoonfamilie bezoeken, het roerend goed op vier wielen (auto) poetsen, gazonmaaien op een zitmaaier, in het najaar zijn bladblazer uitlaten of met andere typische zondagsbezigheden bezig houdt, dan heb ik de volgende boodschap. Wil je nu weggaan van mijn website?

Ik zal waarschijnlijk nu niet veel lezers meer hebben, maar jullie zijn hopelijk voor geen kleintje ( betekenis ) vervaard en daarbij stressbestendig. Het volgende; afgelopen najaar in september heb ik paar nieuwe trimschoenen aangeschaft. De trimschoenen wat ik daarvoor had waren uitgelopen, wat wil zeggen dat zij niet meer geschikt om verder mee te gaan hardlopen. De demping is eruit. Daarom schaf ik eens in het jaar mij nieuwe trimschoenen aan. Bij de laatste aankoop hiervan waren mijn nieuwe trimschoenen toen kanariegeel.

Zondag 6 maart zo rond het middag uur. Vanaf de voorzijde gezien keek je mijn schoenen met een heel ander kleur aan. Van achteren gezien was het niet veel anders. Het kanariegeel is verdwenen! Heerlijk vies…! Het resultaat van 5 kilometer door de bossen en grasland rennen.

Ik houd van ‘inspanning door ontspanning’ (of is het ‘ontspanning door inspanning’?) en heb hiervoor deelgenomen aan de Bunkercross. Dit is een crossloop in de bossen rondom landgoed De Haere. Voor mij was het deze zondag lopen in mijn achtertuin. Het landgoed is enkele kilometers verwijderd van mijn woonplaats Olst.

Maar nu het kanariegeel. Helaas, dat is geweest. Mijn schoenen krijgen hun oorspronkelijke kleur niet meer terug. Of ik moet deze in de wasmachine gooien, maar daarbij heb ik begrepen dat dit niet goed is voor trimschoenen. Wat ik ga doen is dat ik mijn schoenen flink met een harde borstel bewerk, zodat het meeste (nu) opgedroogde zand afgeborsteld wordt.

Bij dit alles hoop ik dat er nog lezers overgebleven zijn op mijn artikel en dat deze lezers niet geschrokken zijn van alle viezigheden. Ik ga verder tot rust komen van de crossloop en genieten van mijn prestatie. Mijn naam staat vermeld op positienummer 29 bij de Heren 5 km. Van mijn finishfoto kan ik ook genieten. Het geeft mij voor nu dagenlang voldane herinneringen aan de Bunkercross.

Lianne wil ik bedanken dat zij mijn onderbenen gefotografeerd heeft. Onverschrokken heeft zij dit gedaan. Dat moest ook wel. Zij was betrokken bij de organisatie en heeft hierom vele vieze schoenen zien hardlopen.