15. apr, 2016

Twee handen

Twee handen, ze behoren tot jou Pa… Ik heb je handen in een onopgemerkt gefotografeerd. Je stond daar waar jij op dat moment was, aandachtig rond te kijken van al het verre en vreemde voor je.

Ver en vreemd, je bent nog nooit verder weg geweest dan Duitsland. Toen een lang weekend daar. Samen met Ma en met bekenden voor jou. Nu heb ik jou beleefd en meegemaakt in Hongarije. Daar mocht ik mooie dagen beleven. Samen met jouw zangkoor De Cantorij, met de mensen in Hongarije en samen met jou.

Je hebt mij gevraagd om mee te gaan. "Al is het alleen maar om foto's te maken. Je kunt zo mooi foto's maken". Dat zij je toen met een bijzondere toon voor mij. Ik proefde op dat moment toen jij je woorden sprak, een stukje onzekerheid. Dat was ik niet gewend van jou. Vroeger heb ik je anders meegemaakt. Nu toen jij je had aangemeld voor een reis naar Hongarije, merkte ik een stukje onzekerheid bij je opkomen.

De reis is nu voorbij. Ik heb je zien genieten van de mooie en bijzondere dagen. Het was voor mij een mooie ervaring. Ervaring om jou te laten genieten. En Ma…? Ma zou het mooi gevonden hebben dat jij dit gedaan heb.