2. mei, 2016

Drie tenoren

Voor wie het nog niet weet, ik heb een vijver in mijn achtertuin. Ooit geërfd en dat is mooi. Waar water is, is geen gazon om het wekelijks te maaien.

Vanavond toen ik thuis kwam heb ik mijn bewoners van mijn vijver gevoederd. Er zwemmen een aantal vissen in mijn vijver. Van groot tot klein. Groot, een stoeptegel groot. Klein, een twee centimeter. Een jonkie, een kleintje. Nieuwe aanwas.

Na het voederen keek ik mijn vijver rond. Ik had ze dit voorjaar al een paar keer zien zitten in en langs mijn vijver. Tot tussen een paar rietstengels door. Daar steekt een kopje boven het water uit. Geheel roerloos en voor kleintje vervaardigt. Zelfs niet toen één van mijn vissen vlak langs dit kopje kwam zwemmen.

Afgelopen zomer weet ik het nog. Toen was het bij mij van ‘Wie van de drie?’ Vanavond zag ik eerst één kwaker zitten. Na flink turen… Ja hoor, twee kwakers meer. Dat wordt leuk dit voorjaar en zomer. Drie kikkers in mijn vijver. Hoeveel kikkers gaat het deze zomer worden in mijn vijver?

Eén ding weet ik wel. Mijn kikkers kunnen kwaken als tenoren. Kwaken zij nu de komende zomer ’s nachts naar mij toe te luidruchtig, dan ga ik terug kwaken. Dit op mijn wijze. Ik ga met hun meezingen.

 

Klik hier voor mijn tenoren.