12. okt, 2016

Wie niet zijn kruis draagt...

Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kan niet mijn leerling zijn. Een tekst uit Lucas 14, vers 27…… Om mij heen waar ik woon in mijn woonplaats, zijn nu naar mijn mening heel wat leerlingen minder.

Waarom zeg ik dit? Er is een groot kruis verdwenen. Een manshoog kruis. Een kruis wat hoog boven mijn woonplaats Olst pronkte. Een kruis wat een houvast was voor veel mensen in mijn woonplaats. Nu is er geen kruis meer. Sinds dat ik op deze aarde rondloop zag ik het kruis hoog boven mijn woonplaats. Vanaf mijn ouderlijke thuis vroeger zag ik het kruis vanuit het oosten. Sinds ik in het dorp ben gaan wonen keek ik vanuit de noordelijke richting op. ……ik vraag mij nu af of Hij het al voortijdig wist wat er met zijn kruis ging gebeuren. Ik zag Zijn hemel wel eens.

Onder het kruis bevond zich een klokkenstoel waaraan een klok hing. Helaas dat is nu ook weg. Zaterdagavond, zondagochtend en bij kerkelijke diensten door de week heen luidde deze klok. Bij het luiden zag ik dan mensen te kerk gaan naar de Katholieke Kerk. Daar behoorde het kruis en het klokkenstoel met de klok toe. Nu met het verwijderen van het kruis en de klok is er geen zichtbare en hoorbare herinnering meer aan de Katholieke kerk in mijn woonplaats Olst. Al moet het bij de mensen thuis zijn, want met een laatste viering is de Heilige Theresiakerk definitief gesloten. Nu meer dan een anderhalf jaar geleden.

Mij werd de aandacht op het kruis gevestigd bij het lezen van een krantenartikel. Daar werd het requiem aangekondigd. Op zaterdag 8 oktober zou het plaatsvinden. Voor mij was het de vrijdag, voor deze zaterdag om het kruis wat bovenop de Watertoren staat van verschillende richtingen te aanschouwen. Het kruis en het klokkenstoel zijn destijds met de bouw van de Watertoren daarboven op en daarin geplaatst, omdat het in de bedoeling lag dat de Katholieke kerk aan de Watertoren te zijner tijd aan vast gebouwd zou worden. Alleen dat laatste heeft is nooit gerealiseerd. Mijn geheugen weet niet anders dan een Watertoren met daar bovenin een kerkklok en bovenop de toren een kruis. Nu is de oorspronkelijke functie van de Watertoren vervallen. Sinds enkele jaren bevinden er appartementen met bewoners in de Watertoren.

Afgelopen zaterdag, de achtste oktober, ’s morgensvroeg… Ik hoor een kerkklok luiden. Aan de toon te horen hiervan kwam het niet onder deze haan vandaan, wat bovenop de Dorpskerk pronkt. Mijn nieuwsgierige blik ging naar buiten en zag een grote giek vervaarlijk wenken bij het kruis. Dat was voor mij het sein dat ik het geheel van dichtbij wilde aanschouwen. Dus lopen naar de Watertoren. Keek ik daar omhoog dan zag ik de Watertoren en de giek van een hijskraan hemelhoog. Bovenin de Watertoren luidde de klok voor het laatst en dat heeft hij zowat een uur gedaan. Het klokgelui ging vanuit deze klok voor het laatst de hemel in. ……hemel, Hij is hoog in de hemel is er geschreven en wordt er gezegd. Wat zouden Zijn gedachten op afgelopen zaterdag zijn geweest?

Het was afgelopen zaterdag een heel schouwspel bij de Watertoren. Een grote hijskraan en deze was van verre te zien. Verder waren er belangstellenden die net als ik, met een ingewortelde beeldvorming van een Watertoren met daar bovenop een kruis, vandaag een stukje geschiedenis gingen beleven. Er werd een attribuut omhoog gehesen. Deze werd gebruikt om de klok naar beneden te laten dalen. ……wat zou Hij missen als hij Zijn klok niet kan horen luiden?

Het voorgenoemde attribuut werd boven in de Watertoren naar binnen gehesen en na een korte tijd kwam Antonius naar buiten… Daar hing hij dan. Na vijfenvijftig jaar kwam deze klok Antonius op aarde. Zal hij ooit weer hoog gaan? ……er is meer tussen hemel en aarde. Nu wordt er tussen hemel en aarde wat van Hem weggenomen.

Maar na de klok moest het kruis naar beneden. “Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis op zich nemen en mij volgen”  …Lucas 9, vers 23. Het kruis bovenop de Watertoren ging niet zo gemakkelijk af dan vooraf gedacht. Daar was overleg voor nodig over wat de consequenties waren wanneer de constructie bovenop de Watertoren werd verwijderd. Uiteindelijk is er een slijptol in het kruis gezet. Het kruis werd in stukken gezaagd. Het kruis kwam in delen naar beneden. ……het kruis in stukken. Zou dit bij Hem pijn hebben gedaan?

Het gehele gebeuren afgelopen zaterdag duurde ruim een halve dag. Een halve dag omhoog kijken en stramme benen krijgen. Keek ik omhoog nadat het kruis in stukken naar beneden was gekomen, tussen de top van de giek van de hijskraan en de Watertoren door, dan zou ik Hem droevig kunnen zien . Droevig om wat Hij heeft moeten aanschouwen…… Voor mij werd het niet droevig. Ik mocht met één van de bewoners van de appartementen in Watertoren mee naar boven. Daar mocht ik daar waar de klok hing foto’s nemen en dat heb ik gedaan.

Later toen ik thuis kwam en ik stond bij de achterdeur van mijn woonhuis, keek ik naar de Watertoren. Ik zag de toren. Als een kale stomp. Geflankeerd met de giek van de hijskraan. Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt…… De grote vragen in het menselijk leven zijn. Wat bevindt er zich in de hemel? Waar is de hemel? Wie is Hij in de hemel? Waar is Hij nu er zoveel nood, verdriet en onrecht is onder Zijn hemel……?

 

Klik hier voor de foto’s van het neerdalen van het kruis en Antonius.

Klik hier voor de foto’s wat zou Zijn gedachten hierbij zijn?

Klik hier voor het uitzicht vanuit de Watertoren in Olst.