15. nov, 2016

Duurzaam door op afstand gescheiden liefde

Een duurzaam gescheiden liefde, dat is bij de ander die je lief hebt koffie gaat drinken uit een mok die daarvoor voor jou bestemd is. Bij mij drinkt zij haar koffie uit een drink mok die ik haar een tijd geleden cadeau heb gedaan. Ik vond deze mok wel bij haar passen.

Een duurzaam gescheiden liefde, dat is voor mij en dan bij mij thuis koffie drinken uit mijn eigen drink mok. Een mok wat een geschiedenis heeft wat naar mijn jonge jaren gaat.

Een duurzaam gescheiden liefde is dat zij bij haar thuis koffie drinkt uit haar eigen drink mok, wat ik naar haar toe als cadeau heb gedaan. Ja…, het is een zelfde model als bij mij thuis.

Een duurzaam gescheiden liefde is dat ik bij haar koffie drink uit een drink mok, wat ik bij haar thuis uit één van haar keukenkastjes neem. Daarin ben ik bescheiden in. Ik neem een drink mok wat ik gemakkelijk kan nemen.

Een duurzaam gescheiden liefde is dat er wel eens twee paar schoenen naast elkaar staan. Schoenen van haar en nu het wat kouder is loopt zij in schoenlaarzen. Eén van mijn schoenparen thuis zijn mijn trimschoenen. Op deze schoenen probeer ik vaak tot rust, ontspanning en kalmte te komen. Dit meestal in een voor mij snellopende en snel rennende beweging.

Een duurzaam gescheiden liefde is dat het wel eens heet wordt tussen ons beiden. Brandende liefde… Er ging een rookmelder af. Wij schrokken ons wezenloos. Waar is het vuur, waar is de rook, waar brand er wat aan……?

Een duurzaam gescheiden liefde is dat na enig hectiek in mijn thuis, ik tot de conclusie kwam dat ik mijn Cómbi-Mágnetron mag gaan reinigen. …en dit dan ook niet een klein beetje. Het apparaat zag een beetje donker van binnen.

Een duurzaam gescheiden liefde is fijn. Fijn als er in onze nabijheid een open ruimte aanwezig zoals in mijn achtertuin. Sinds afgelopen zondagmorgen is er daar een pas onontdekte paddenstoel waar te nemen. Het heeft de Latijnse benaming 'Panem'. Achteraf kunnen wij zeggen dat het bij ons 'Panem et Amoris' was. Het was bijna om ons beiden heen een 'vurige liefde'. ……er was al rook in mijn woonkamer waar te nemen.

Een duurzaam gescheiden liefde is broodjes uit mijn Cómbi-Mágnetron halen, nadat deze het sein had gegeven dat de tijd voor het afbakken aflopen was. Daarvoor had ik haar gevraagd of zij de afbakbroodjes in mijn Cómbi-Mágnetron wilde stoppen, nadat de Cómbi-Mágnetron door mij was bediend voor het opwarmen. Hierna moest mijn liefde mijn Cómbi-Mágnetron zo instellen dat er tien minuten lang hete lucht over de afbakbroodjes werd geblazen. Echter…, het werden tien minuten lang magnetron-stralen en dat op vol vermogen. Dat werd een beetje veel voor de afbakbroodjes…

Een duurzaam gescheiden liefde is met mijn liefde later op deze zondag meegaan naar haar huis. Dat is een klein uur rijden met haar auto. Voor mij is het anders een klein anderhalf uur met het OV of een achtenzestig kilometer fietsen. Bij haar thuis heb ik zondagavond voor het eten gezorgd. Daarbij kwam een afbakbrood uit haar proviandkast. Een duurzaam gescheiden liefde is het volgende; met haar kennis en instructies over haar bakoven bij haar thuis, heb ik een heerlijk brood gebakken.

Een duurzaam gescheiden liefde is dat ik naar mijn vriendin Alexandra het niet kwalijk kan nemen, dat mijn Cómbi-Mágnetron van binnen donker werd. Ik ken mijn Cómbi-Mágnetron wel. Andersom ken ik haar bakoven niet. Haar bakoven kent Alexandra wel en daarin kan zij heerlijke broodjes bakken. Wat vind ik het fijn om een ‘duurzaam door op afstand gescheiden liefde’ te hebben.