5. jan, 2017

Contrasten... Het was ooit een spoorbrug

Nu de dagen in het nieuwe jaar heeeel… (!) voorzichtig langer worden, kan door het menselijk oog op een dag langer licht worden opgevangen. In het begrip ‘langer’ houdt in dat dit op het eind van de dag is. Er was nog licht waar te nemen, zij het weinig was. Er waren contrasten waar te nemen. Wilde men meer zien dan had het menselijk oog kunstlicht nodig om alles goed waar te nemen.

Het menselijk oog ontwaarde vandaag contrasten van een overspanning over water. Water wat rustig stroomt door het landschap, wat donker werd door de avondschemering. Een contrast hierbij was dat het water glinsterende en de aarde donker werd.

De overspanning wat hoog boven het water ruste, werd door het menselijke oog als een groot contrast tegen de donker wordende avondhemel waargenomen. Vele spanten van groot formaat houden een brugdek hoog waarover dagelijks vele treinreizigers overheen reizen. Op het brugdek van deze spoorbrug bevinden naast de rails, paden waar men als fietser en voetganger het stromend water kan overbruggen.

Nabij de spoorbrug nam mijn menselijk oog een ruw contrast waar. Het was ooit een deel van een groot geheel. Nu staat het als een aandenken en in de avondschemer is het een verscheurd contrast. Een ruw en verscheurd aandenken van de vorige spoorbrug in Deventer over IJssel.

 

Klik hier voor alle schemerfoto’s genomen bij de spoorbrug over de IJssel bij Deventer.