7. jan, 2017

Er is een winter in mijn herinnering…

Dat dacht ik vanmorgen op deze zaterdag 7 januari 2017 toen ik naar de IJssel bij Olst keek. Het is weer een kwakkelwinter. Het dooide opdat moment.

Vanmorgen vroeg ben ik opgestaan met een beetje sneeuw rondom mijn woonhuis. Met een beetje sneeuw bedoel ik een 2 á 3 centimeter. Mijn tuin was wit en de daken van de huizen waren ook wit. De takken van de bomen waren nauwelijks wit. Daarvoor waaide het te hard en de sneeuw kon daardoor geen grip krijgen.

Het duurde vanmorgen niet lang of er viel een nattige neerslag neer, wat aan alles in de buitenlucht een glazig laagje gaf. Er viel ijzel. Toch had ik het mij om naar de IJssel te gaan om daar de kwakkelwinter te aanschouwen. Turend over het water gingen mijn gedachten hoe de IJssel zou zijn bij een ijzige strenge winter. Nu stroomde het water rustig door de rivier en op dit moment is het waterpeil van de IJssel laag.

Van ijs in de IJssel is vooralsnog geen sprake. Het was vanmorgen net begonnen met het dooien toen ik bij de IJssel was. Het is vroeger wel eens anders geweest. Een kleine eeuw geleden is de IJssel dicht gevroren. Ik vond later toen ik thuis was een mooi geschiedenisstuk van gebeurtenissen op een paar kilometer stroomafwaarts. Verder zoekend wanneer de IJssel voor het laatst dichtgevroren is geweest, vond ik een geschiedenisstuk uit de winter van 1997 en bij mij weten was er in de dat jaar de tot nu toe de laatst verreden Elfstedentocht.

Nu had ik toch graag gehoopt dat ik wakker zou worden met een dik pak sneeuw buitenshuis. Nee…, het was weinig. Daarbij was het wel genoeg om voor veel mensen in het verkeer ellende te zorgen. Bij IJssel had ik er geen ellende van. Er was niet veel sneeuw meer over en ik moest hierdoor doen met het weinige. Dat was dus op de kleine details letten.

Bij het fotograferen van de kleine sneeuw- en ijsdetails gingen mijn gedachten naar lang geleden in mijn herinneringen. Er was sneeuw en het was koud… ijskoud! Daarbij was er een straffe oostenwind, dat ging door alles heen wat niet goed ingepakt en gekleed was. De kwakkelwinter van vandaag is maar een zuchtje kou dan de winter in mijn herinnering. Er is een winter in mijn herinnering…

 

Klik hier voor alle kwakkelwinterfoto’s die ik vandaag genomen heb bij de IJssel… Behalve de fietszadel van mijn boodschappenfiets dan.