12. jan, 2017

...en we zwerven in gedachten

Ik heb dezelfde handen. En ik krijg jouw rimpels in mijn huid. Jij hebt jouw ideeën. Ik heb mijn ideeën. En we zwerven in gedachten…

Trots kwam Aniek met haar tekening die zij thuis gemaakt had, door de gang heen lopen op weg naar de ziekenhuiskamer waar Opa lag. De vorige dag wilde zij zo graag naar Opa, maar dat ging toen niet. Opa lag op een afdeling waar het rust en stil moest zijn. Nu kwam Aniek samen met haar zus en vol van spanning door de ziekenhuisgang aangelopen. Hoe zouden zij Opa aantreffen?

Ik wist het al hoe mijn nichtjes hun Opa aan zouden treffen. Als een man, hun Opa die al twee dagen het gelaten over zich heen had laat komen. Zondagavond een telefoontje en toen was het bij mij een knop om. Om iemand de gehele dag bij staan. De volgende ochtend was er wat bijzonders te zien in een lijnenspel van grafieken. Hierna moesten wij tweeën ons even laten leiden naar het gegeven advies. Op weg naar het ziekenhuis.

 

Vroeger kon je streng zijn. En God ik heb je soms gehaat. Maar jouw woorden. Ze liggen op mijn lippen. En ik praat nu. Zoals jij vroeger praatte…

Wat heeft Stef Bos bezield om zijn vader als inspiratie te gebruiken voor zijn lied ‘Papa’? ‘Streng’ en ‘haat’…,  woorden die Stef in zijn lied gebruikt. Had Stef bij het schrijven van zijn lied een haat- en liefdesverhouding met zijn vader. Haat… te lezen in zijn gebruikte woorden. Liefde… door een lied te schrijven over en voor zijn vader. Ik weet het niet en hoef het ook niet te weten. Wat ik wel weet is dat Stef’s vader niet meer onder ons is.

 

En we zitten naast elkaar. En we zeggen niet zoveel. Voor alles wat jij doet. Heb ik hetzelfde ritueel…

Zo zaten wij afgelopen dagen in het ziekenhuis. Wij zijn geen echte praters, daarvoor is het tussen ons te dicht naar elkaar toe. Vader en zoon… Vroeger heb jij samen met Ma mij opgevoed. Vader en zoon… Nu jij een respectabele leeftijd hebt, moet en mag ik je bijstaan in het moderne leven om jou heen. In het laatste mag ik je in opvoeden. Opvoeden en vroeger… ‘Vroeger kon je streng zijn en God ik heb je soms gehaat…’ Tegenwoordig… Streng en haat is weg en ik heb het in mij dat ik veel van mij afgezet heb.

 

Oh papa, ik hou steeds meer van jou…

We gaan weer eens een wandeltocht doen. Dat moet jij nu weer in je krijgen. Je moet je ritme weer terugvinden nu je thuis bent. Jouw vertrouwde thuis. Daar heb ik de tekening opgehangen, wat Aniek voor je gemaakt heeft. Nu kun je tegen een ieder zeggen die bij je op bezoek komt, dat jij een trotse en blijde kleindochter hebt. Ik zag haar ogen in het ziekenhuis glinsteren…

 

Papa, ik lijk steeds meer op jou…

In het ziekenhuis zat ik dicht bij je ‘…en we zwerven in gedachten'. Dat deed jij en ik deed het. Nu thuis gaan onze gedachten naar onze eigen richting en bezigheden toe. Ik ga mijn taak naar jou toe wat minderen, maar blijf alert naar jou. Daarbij wanneer ik de komende tijd op de radio het lied van Stef Bos hoor, dan denk ik aan afgelopen dagen. Papa…

 

Klik hier voor alle jeugdfoto’s met een kleine Arend-Jan in deze gedachten.