10. mei, 2017

...aan jou zal het niet liggen!

Denk positief!

Wanneer je zoals ik een dertien dagen op pad ben, dus weg ben van huis, dan kun je bij je thuiskomst een berg aan reclamemateriaal zien liggen en huis-aan-huis bladen. Daar tussen kan er dan nog (de weinige papieren) post liggen. Dat deed het ook bij mij voor de voordeur onder de postgleuf.

Vanmorgen na een nacht weer eens in mijn eigen bed te hebben geslapen viel mijn oog op een lichtblauwe envelop. Dat trok mijn aandacht. Daarom deze envelop maar eens opgepakt. Er zat een kaart in. Zo’n kaart die je moet openen en dan zie je (als deze is beschreven) wie hem je gestuurd heeft. Ik zag zijn naam, maar… ook een tekst wat bij mij bepaalde gevoelens en gedachten naar boven bracht; “…aan jou zal het niet liggen!”

Ben ik dertien dagen van huis en dan krijg ik deze boodschap, deze tekst. Ik heb dertien dagen een gedeelte van Nederland bekeken, bewandeld en gefotografeerd. De reden was om tot rust te komen na een enerverende periode uit mijn leven. Hierom dertien dagen wandelen, een wandeltrektocht, waarbij ik voor een groot deel mijn te lopen wandelroutes had geïmporteerd in mijn Garmin. Op Koningsdag met het openbaar naar de stad Groningen vertrokken en van daar begon het. Gisteren kwam ik aanlopen in het Friese stadje Franeker, mijn einddoel. Vandaar ging het met openbaar vervoer naar huis.

“…aan jou zal het niet liggen!” Ik heb de afgelopen dagen veel gezien en daarbij zat bij mij al een aantal gedachten in mijn hoofd. Vrijdag 28 april stond ik op de veerboot naar Lauwersoog, het vaste land achterlatend. Ik keek over het wad. Het was laag water en door het zonlicht was een prachtig gezicht over wad waar te nemen. De veerboot voer behoedzaam langs de bakens die min of meer, door het lage waterpeil rusten het wad. Nadat de veerboot bij het eiland Schiermonnikoog had aangemeerd gingen mijn gedachten naar de overnachting die ik zou hebben in Schiermonnikoog.

“…aan jou zal het niet liggen!” Op mijn derde dag van mijn wandeltrektocht was ik het eiland Schiermonnikoog aan het verkennen. Al wandelend over het strand van Schiermonnikoog zag ik vele moois en niet moois. Zou deze meeuw op die dag ook de zelfde gedachten hebben gehad, wat ik tijdens mijn dagen heb gehad. Het stemde mij droevig en treurig. Wis en waarachtig, ik zag treurnis

“…aan jou zal het niet liggen!” Op dit moment wil ik niet verder droevig en treurig zijn over mijn wandeltrektocht. Ik heb ruim zes-en-twintig-honderd (…2600!) foto’s geschoten. Daar wil ik de komende dagen mij doorheen spitten om een keuze te maken welke ik wil houden en welke niet. Ik wil naar een ieder toe het vele moois delen wat ik heb gezien onderweg. Ik had al wat gedeeld op mijn Google+ en Facebook. Deze wil ik sowieso houden. Hij/zij keek mij vriendelijk aan. Daarbij zal ik zo af toe wat nuttigen en voor de liefde in mij, ga ik in één van de komende dagen lief zijn. Wat kun je op het strand veel zien

“…aan jou zal het niet liggen!” Er moet gebouwd worden aan mijn verdere toekomst. Een nieuwe toekomst wil ik. Waar mijn sporen van (hopelijk) mijn nieuwe toekomst naar toe gaan, dat is op dit moment breed kijken. Afgelopen dertien dagen heeft mij dat ook bezig gehouden, net als de andere voorgenoemde gedachten. Heb ik alle moois van afgelopen dagen nu zowat voor het laatst gezien? Aan jou zal het niet liggen…… en toch zijn wij met ons allen verantwoordelijk. Ik wil niet, over een niet te lange tijd door het zeewater waden, om dezelfde foto’s te nemen!

 

“……aan jou zal het niet liggen!” Beste oud-collega… Dank je wel voor jouw kaart. Er staan vele opbeurende teksten op de kaart. Een aantal teksten (nu ik jouw kaart zie) heb ik afgelopen dagen ongemerkt gebruikt. Naar de toekomst ga ik het gebruiken. Naar jou wens ik net zoals jij naar mij toe hebt gewenst… Succes!

 

 

Klik hier voor de foto’s van mijn tweede dag en hier voor mijn derde dag van mijn wandeltrektocht.